saygıSevgili Anne,
Diyelim ki çocuğun pembe bir ağaç resmi çizdi. “Aaaa bu nasıl ağaç hiç pembe ağaç olur mu?” diye tepki veriyor musun? Ya daaaa arabalarla oynamak istiyor. Seninse en büyük isteğin yap-bozlarla oynasın, bloklardan kule yapsın. Ama senin ki nuh diyor peygamber demiyor!! Ya da kale yaptım diyor ama eseri hiç birşeye benzemiyor. “öyle kale mi olur hiç!” diye tepki veriyor musun?
Sakın sevgili anne sakın çocuğunun yaptığı eserleri, oynadığı oyunları küçümseme. Evet ağaç pembe de olabilir, mavi de. Sen çocuğunu eleştirdikçe O’nun ruhundaki yaratıcılığı törpülüyor, cesaretini kırıyorsun. Bırak artık, “öyle olur mu, böyle oturulur mu, öyle tutululur mu, böyle gülünür mü” ile başlayan cümlelerini… Unutma o daha minicik bir çocuk ve yaptıklarına saygı duyulmasına, takdir edilmesine ihtiyacı var. Özellikle senin takdirine ihtiyacı var. “böyle ağaç olur mu yerine”, “ilk defa pembe bir ağaç görüyorum, ne kadar güzel ve değişik olmuş” diyebilirsin gülümseyerek… korkma sevgili anne, herşeyin doğrusunu yaparak-yaşayarak öğrenecek… sen çocuğunun yanında ol, sevgini, ilgini ve beğenini O’na hissettir yeter…

Paylaşmak İçin Tıklayın
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on TumblrEmail this to someoneShare on LinkedIn