Canım oğlum,

Boğazım düğüm düğüm bugün… Sanki gözyaşım her an düşmeye hazır… Tam iki yıl önce bugün doğum yapacağımı öğrendiğim zamanlar aklımda. Sanki ben yaşamadım, izledim… Kare kare hatırlıyorum her anı…

028

O gün tek derdim şöölee havalı bir gecelik alamadan,  doğum fotografçısı ayarlamadan, saçımı yaptırmadan, oda süslemeden, daha odan hazır olmadan, kıyafetelerini yıkayıp ütülemeden doğum yapacak olmamdı! Aslında şimdi şimdi anlıyorum bu benim savunma mekanizmamın beni sakinleştirme yoluymuş. Oysa ki ben değil miydim derslerde erken doğumun risklerini anlatan… Hepsini unuttum, tüm bildiklerimi sildim o gün… Tek isteğim vardı doğdun anda ağlaman, nefes alman…

g-25C3-25B6bek-ba-25C4-259F-25C4-25B1-kesilirken

15 Mayıs 2013 saat 18.30 senin ağlamanın beni tek mutlu ettiği an olarak tarihe geçti. İşte o andan itibaren ne dağınık saçlarımın, ne hazır olmayan odanın, ne de manikürsüz tırnaklarımın bir önemi vardı… Sen nefes aldın ya, ben anne oldum ya gerisi boş! Hala boş…

emzirmeBak bu seni ilk emzirdiği anlar… Saçım başım darmadağın ama ruhum öyle mutlu ki… çünkü miniminiciksin ve emiyorsun… Sen hayata bense sana dört elle sarıldım o gün…

anne oluncaGüzel bebeğim benim…İyi ki geldin hayatıma… Ben seninle yeniden ben oldum… biz seninle yeniden aile olduk… Ne yazsam boş, bütün kelimeler kifayetsiz bugün…Öyle bir duygu yoğuluğuymuş ki evlat sevgisi “seni seviyorum oğlum” demek zayıf kalıyor…

Hayat senin için heep güzel sürprizler hazırlıyordur umarım… İyi ki doğdun bebeğim, iyi ki doğdun…

Paylaşmak İçin Tıklayın
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on TumblrEmail this to someoneShare on LinkedIn