DSCN8678Ahh ahhh ne sancılı bir süreçti işe başlamak… Demir 7 aylık olduğunda işe başladım…Yukarıda ki fotoğrafı işe başlamadan önceki hafta sonu çekmiştim…

Bir ay öncesinden başladı, nasıl bırakacağım, nasıl alışacağım kaygıları… Ama inanın hiç de koktuğum gibi olmadı…Biz çocuklarımızdan daha zor alışıyoruz…

DSCN8681

Önemli olan ayrılık sürecini aşamalandırmak. Akademik bilgilerimi pratiğe çevirmeye çalışarak ben şöyle bir yol izledim ve gerçekten ayrılık sürecimize çok yumuşak bir geçiş yaptık.

Öncelikle hiç ayrılmadığımız için bir ay önceden ayrılık alıştırmalarına başladık. Çok değil 15 dakika ben yan odaya geçiyordum. O süreçte ben işe başladıktan sonra annem bakacağı için yanında annem oluyordu.  Bir hafta içinde 15dk, 20 dakika, 30 dk, 40 dakika ve 1 saate çıkardık bu süreyi. Fakat bu süreçte hiçbir koşulda odadan çıkmadım. Çünkü hem annemin çocuğumla tek başına kalmaya hem de çocuğumun bensiz olmaya alışması gerekiyordu… Çocuğumun özellikle emmeden durabilmesi gerekiyordu.

İkinci hafta sabah kahvaltısını yaptırdıktan ve emzirdikten sonra, giyinip süslenip, oğlum “ben işe gidiyorum geleceğim” dedikten sonra 9.30-11.30 arasında odada bekliyordum. Bazen, ağlamasını duyup da odadan çıkamamak zor oluyordu ama alışması gerekiyordu. Hafta boyunca bu saat aralığını 09.30.12.30’a kadar uzattım…

Üçüncü hafta sabah kahvaltıdan sonra gene işe gidiyorum diye gerçekten bu sefer gerçekten dışarı çıktım ve öğlen 12.30’da döndüm.

Üçüncü haftanın ikinci yarısında öğle yemeğinden sonra tekrar çıkıyorum dedim, odaya geçtim 15.30’da döndüm (malum süt iznim vardı).

Dördüncü hafta ise kahvaltıdan önce çıktım, öğlen eve döndüm ve emzirip, yemek yedikten sonra gene çıktım. 15.30’da döndüm…

Bu bir aylık aşamalı ayrılık sürecinde Demir birçok şeye alıştı. Özellikle emerek uyumaya alışmış olan oğlum ninni ve pış pış ile uyumaya alıştı ve emmeden anneyi beklemeye…

DSCN8689

Çocuğunuzun yaşı kaç olursa olsun, kim ve nerede bakacak olursa olsun mutlaka geçiş sürecinin yumuşatılması için aşamalandırılması gerekir. Böylelikle hem anne hem de bebeği sürece daha kolay alışıyor. Anne çocuğunun evde ne yaptığını an an biliyor. Bebeği de günlük rutinlerinin akışından zamanı yordayarak annesinin geleceği ve gideceği saatleri anlayabiliyor.

Birkaç önemli noktayı vutgularak bu uzuunn postuma noktayı koyalım…

  • Asla çocuğunuzdan kaçarak evden çıkmayın. Çünkü yok olduğunuzu tekrara dönmeyeceğinizi düşünebilir…
  • Her gün evden çıkarken aynı cümleyi söyleyin. (ben oğlum işe gidiyorum, öğlen geleceğim, seni çok seviyorum derdim hala da diyorum)
  • İşe başlamadan önce çocuğunuza kimin, nerede bakacağının organizasyonunu yaptıktan sonra mutlaka bir müddet beraber bakın ki hem bakacak kişi hem de bebeğiniz birbirlerine alışsın.
  • Mümkünse çocuğa ilk bir yıl bakım veren kişi değişmesin. Siz işe gittiğinde hep aynı kişiyle kalsın.
  • İşten döndüğünüzde mutlaka ona sevgi dolu zaman ayırın, onu ne kadar özlediğinizi, sevdiğinizi söyleyin.
  • Kreşe de başlasa evde de bakılsa mutlaka alışma sürecini aşamalandırmaya çalışın.Bu süreçte tüm çalışan annelere sabırlar diliyorum. Sevgiyle…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Paylaşmak İçin Tıklayın
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on TumblrEmail this to someoneShare on LinkedIn