heryerBazen hepimiz biricik yavrularımızın “çocuk” olduğunu unutup yetişkin gibi davranmasını istiyoruz değil mi? Örneğin bir restoranta gittiğimizde sakince yanımızda otursun, yemeğin gelmesini beklesin, sorunsuz yemeğini yesin istiyoruz! Oysa ki bu özellikle 1-4 yaş için mümkün değil sevgili anne! Çocuğumuz restorantın kapısına geldiğinde “hııımm şimdi yetişkin kostümümü giymeliyim, sakince yerimde oturmalı,dökmeden yemeğimi yemeliyim! Bu kapıdan çıkınca yine çocuk olur araba koltuğuna oturmayacağım diye ağlarım!” diye düşünebilir mi sence? Unutma o henüz keşif sürecinde, yetişkin kostümleri O’na çok büyük! Örneğin, alışveriş merkezinde kabinde kıyafet deneyemeyeceğine göre çılgınca koşabilir, mağazanın müziğinde dans edebilir, döne döne şarkı söyleyebilir ya da ordan çıkmak için avazı çıktığı kadar bağırabilir. Ayıp değil ki bunlar çünkü o daha minicik! Unutma sevgi anne çocuk kayınvalide evinde de, misafirlikte de lokantada, markette, tatilde de ve aklında gelen heryerde çocuktur ve çocukluğunu doyasıya yaşamalıdır… Şimdi asıl soru geliyor sen çok mu memnunsun yetişkin kostümünden de çocuğunu aynı kostümü giymeye zorluyorsun! O halde?

Paylaşmak İçin Tıklayın
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on TumblrEmail this to someoneShare on LinkedIn