çalışan-anneSevgili çalışan anne, hep bir yetememe duygusu içerisindesin. Hep çocuğuna ayırdığın vaktin yetersiz olduğunu düşünüyorsun. Ben de senin gibiyim. Çoğu zaman kendimi sorgularken buluyorum. Çünkü anneyim… Ne yapsam az geliyor gözüme. Dünyaları versem yetmez ki oğluma… Ama her gün 1 saat bile olsa onunla dolu dolu yaşıyorum. Koşuyorum, eğleniyorum, yeni oyunlar bulmaya çalışıyorum, kitap okuyorum… Banyo vaktinde, yemek vaktinde, altını değiştirirken, bazen bir şarkıyla, bazen bir oyunla, hep ama hep yanında oluyorum… Ne zaman sorgulamayı bıraktım kendimi biliyor musun? İşten eve dönerken hastanenin civarında, bir ağacın ya da duvarın dibinde annelerinin kucağında oturan yardıma muhtaç bebekleri görüyorum. İşte o zaman içim cızz ediyor… Diyorum ki kendini sorgulamayı bırak… Sen oyun derdindesin, bak bu anne barınacak bir yer, yiyecek yemek derdinde… Yani diyorum ki sevgili çalışan anne, kendimizi sorgulamayı bırakalım. Bazen bir gülüş, bazen sıcacık bir dokunuş bile yetiyor çocuklarımıza. Önemli olan sevgi dolu, huzurlu bir yuva…

Paylaşmak İçin Tıklayın
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on TumblrEmail this to someoneShare on LinkedIn